Een nieuwe golf van vrouwelijkheid

 

Het leven (misschien wel alle leven) gaat in golven. Eerst gaat er iets omhoog, dan gaat het weer omlaag. De afgelopen 2000 jaar ging de ruimte voor mannen steeds omhoog. Zij bouwden en ontwikkelden. Zij waren zichtbaar. De kracht van de vrouw bewoog zich meer onzichtbaar, of aan de periferie: de manipulatrice binnen het hof of de huishouding of de heks in het bos. Er ontstond ook een angst voor het vrouwelijke en een gewoonte om vanuit het mannelijke te leven.

De beweging van ‘het mannelijke’ is uitgaand, naar buiten gericht: gericht op actie, kennis en ratio, en zien wat er nodig is vanuit een groot overzicht van een situatie (op een slagveld of in een bedrijf, bijvoorbeeld). Er zit een rechtlijnigheid, een hoekigheid in, zou je kunnen zeggen. De vrouwelijke aspecten van simpelweg ‘zijn’, de gevoelswereld, het zachte, ronde en het kunnen voelen wat er nodig is voor een individu of een groep mensen, kreeg minder tot geen aandacht.

Blijkbaar was dat nodig, omdat dat de beweging was waar de ontwikkeling op Moeder Aarde heen ging. Het was hoogstwaarschijnlijk gewoon tijd voor de man om zijn potentie tot bouwen en ontwikkeling in volheid te ervaren.

Heeft dat er ook toe geleid dat vrouwen veel ‘is aangedaan’, op alle levels van het vrouwelijk zijn? Yep. Maar focussen op die pool, houdt in dat de vrouw vandaag de dag in 2018 een oud stuk slachtofferschap in zichzelf in stand houdt. En het lijkt erop dat ‘de vrouw’ daar wel klaar mee is en ernaar verlangt dat stuk te transformeren.

Dat roept logischerwijs de vraag op: hoe? Het proces van transformatie is tricky om uit te leggen via tekst, omdat het staat of valt met vanaf welke laag van bewustzijn je naar de boosheid of het verdriet kijkt. Vanaf de tweede laag, van emoties en reageren, herleef je de emotie in cirkeltjes zonder dat deze daadwerkelijk erkenning krijgt of oplost. Je gebruikt ‘m eigenlijk om drama te creëren.

Vanaf de laag van het hart kan je er vanuit onvoorwaardelijke liefde naar kijken. Dan is het wat het is, hoef je er niets meer mee en kan het transformeren. Wat er dus eigenlijk nodig is voor het loslaten van dit oude stuk is een verschuiving van de tweede naar de vierde modus van bewustzijn; een verschuiving naar het hart.

Daar is het een stuk lichter en ontspannen. En de mogelijkheden wat te doen met de ruimte die ontstaat als al die overtollige emotie-bagage wegvalt… ze zijn eindeloos.

Een nieuwe golf van vrouwelijkheid

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *