Woorden hebben creatiekracht en dat kan je voelen. Het zit in de aantrekkingskracht van verhalen, van gedichten, van lyrics. Van speeches en affirmaties. Woorden dragen, soms vangen, een bepaalde energie in zich. En je kunt voelen wanneer die kloppend en krachtig is. 

Tekst in ons hoofd

Niet dat je nu hel en verdoemenis over jezelf afroept als je expres of per ongeluk vaak vloekt of zo. Maar het idee dat woorden creëren vind ik altijd interessant. (Misschien dat ik daarom ook ooit taal en literatuur heb gestudeerd.) Woorden roepen iets op tot bestaan. Dat doen ze eigenlijk al voordat ze gezegd of geschreven worden. In ons hoofd gaat immens veel meer tekst voorbij dan we doorhebben, dan uiteindelijk uit onze monden en handen komt. Onze gedachten hebben dus ook al creatiekracht.

Quotes en affirmaties

Als woorden creëren, wat zou je dan willen denken? Wat zou je kiezen om daadwerkelijk te zeggen? Het is alsof er een verband is met de grote hang naar quotes en affirmaties die we lijken te hebben. Alsof we daar het gevoel in vinden van hoe we in ons hart eigenlijk zouden willen leven, ons verlangen naar – misschien zelfs herkenning van – onvoorwaardelijke liefde, vreugde, vrijheid, lucht. 

Als een toverspreuk 

Maar als dat gevoel in de tekst op de muur blijft, op mooi papier in zwierige letters, kan het ook buiten jezelf blijven, en wordt het een soort leeg. Hoe zou het zijn om die woorden te zeggen, hardop of in je hoofd, terwijl je ze in je lijf voelt? Het maakt het makkelijker om de waarheid voor jou erin te voelen. Ken je dat beeld in films en boeken hoe (vaak) heksen een spreuk zachtjes in zichzelf zeggen om iets tevoorschijn te toveren? Zo werkt dit eigenlijk ook. Who said dat magie alleen voor films is…? 

Intenties

Als denken, zeggen en schrijven manieren zijn om te creëren – oftewel iets in het leven te roepen, aan te trekken, te doen manifesteren – is de kortste klap misschien wel een intentie neerzetten. (Ik schreef eerder iets over intenties hier.) Een affirmatie is eigenlijk ook een soort intentie. 

Met een intentie formuleer je wat je wél wilt, of hoe je iets zou willen ervaren. Het richt je aandacht hierop. Ik ben veiligik ben gezondik vertrouw het leven zijn drie voorbeelden van fijne basisintenties. Maar het kan ook gerichter op iets specifieks in je leven: ik heb een liefdevolle relatie, of ik heb een leuke en passende baan. Of nog specifieker: mijn vergadering/werkcollege verloopt prettig en voorspoedig

Snelle praktische tip: formuleer een intentie in de tegenwoordige tijd, alsof het nu al zo is. En je kunt nooit een intentie voor een ander neerzetten. Je kunt iemand alleen iets toewensen.

Wat je wél wilt

Als gedachten en woorden creëren, kunnen we dan niet beter massaal alle narigheid ontkennen en ons focussen op blije dingen? Nee. Dat is dan in het groter kosmisch plan blijkbaar ook weer niet het idee. Je aandacht gaat onbewust en indirect toch naar dat wat je ontkent en negeert, en waar aandacht heen gaat groeit; daar is die creatiekracht weer. Erkennen dat het er is, voelt vaak beter, ook al kan je er ook verdrietig, boos en bang van worden. Maar het geeft daarna weer de ruimte om te kiezen waar je wél je aandacht aan wilt geven. En dat inspireert je dan hopelijk weer in het blijven creëren van mooie, vreugdevolle dingen in deze chaotische tijd. 

Woorden en creatiekracht
Getagd op:                    

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *